Środek przedziału w bisekcji
zakres rozszerzony, wzór kluczowy
Kiedy można użyć wzoru
- Warunki bisekcji. Dla ciągłej funkcji f na [a,b], a < b, ze zmianą znaku f(a)f(b) < 0, środek przedziału dzieli go na dwie połowy. Jeśli f(xₘ) = 0, znaleziono pierwiastek; w przeciwnym razie zachowujemy połowę ze zmianą znaku. Po n podziałach szerokość przedziału wynosi (b − a)/2ⁿ, a błąd jego środka nie przekracza (b − a)/2ⁿ⁺¹.
Co oznaczają symbole
- środek przedziału
- końce przedziału (a < b)
Sprawdzenie jednostek
Po podstawieniu jednostek SI obie strony wzoru muszą dać to samo.
W podstawie programowej
- Zakres rozszerzony, I + II.1: Uczeń zapisuje za pomocą listy kroków lub pseudokodu i implementuje w wybranym języku programowania algorytmy poznane na wcześniejszych etapach oraz algorytmy: a) algorytm Euklidesa w wersji iteracyjnej i rekurencyjnej wraz z zastosowaniami, b) znajdowania określonego elementu w zbiorze uporządkowanym metodą binarnego wyszukiwania, c) generowania liczb pierwszych metodą sita Eratostenesa, d) jednoczesnego wyszukiwania elementu najmniejszego i największego, e) sortowania ciągu liczb przez scalanie, f) wyznaczania miejsc zerowych funkcji metodą połowienia, g) obliczania przybliżonej wartości pierwiastka kwadratowego, h) obliczania wartości wielomianu za pomocą schematu Hornera, i) szybkiego potęgowania liczb w wersji iteracyjnej i rekurencyjnej, j) rekurencyjnego tworzenia fraktali.